Ultraviolet stanowi zwieńczenie dorobku obejmującego kolaże, animację i przedkinematograficzne zabawki optyczne, które rozświetlają się w świetle ultrafioletowym, łącząc moje wcześniejsze prace z plakatami i tkaninami z trwającym procesem sublimacji sztuki i rzemiosła. Gdzieś pomiędzy plakatami psychodelicznymi a witrażami w neonowych barwach każda pikowana tkanina opłakuje bliską osobę, która przed śmiercią zmagała się z uzależnieniem. Płaskie pikowane tkaniny i ekrany dają złudzenie niemożliwego pocieszenia. Wzory kolaży przywodzą na myśl [de]formację nawyku, kluczową dla doświadczenia uzależnienia — nie tylko od substancji, lecz także od samej pracy. Powtarzające się okrągłe tarcze (fenakistiskopy) i zapętlone animacje raz za razem popadają w nawrót. Prace statyczne stanowią podstawę „animacji”: żywiołowej, lecz żałobnej w rytmie, ożywiającej zarówno życie, jak i żałobę. Od fluorescencyjnych skał w Franklin w stanie New Jersey po estetykę świecących dekoracji Party City, Ultraviolet jest zderzeniem rzeczywistości z jej imitacją, ukazującym rozległe, niedostrzegane złożoności ludzkiego doświadczenia — to, co niewidzialne dla słońca.