Pracują, by zapewnić swoim rodzinom przetrwanie. Z niemowlętami na plecach zbierają liście koki i bosymi stopami rozgniatają niebezpieczną masę, z której następnie pozyskuje się bazę kokainową. Inni postrzegają drobny handel narkotykami jako ostateczność, alternatywę dla prostytucji. Niektórzy próbują zmienić kierunek podróży białej trucizny z Ameryki Południowej do krajów, w których jest wielu jej konsumentów. Nie mają skrupułów, choć wyrządzają szkody. Są pomijani jako uczestnicy gry, w której nieliczni zarabiają krocie, a wielu traci wszystko. Nasze moralne zasady przestają mieć do nich zastosowanie.