Podczas kryzysu gospodarczego, który w 2010 roku pustoszy Hiszpanię, Leo i jego przyjaciele cieszą się wygodnym układem: pobierają zasiłek dla bezrobotnych. Zniechęceni środowiskiem pracy trzydziestolatkowie spędzają dni, odwiedzając różne dachy w mieście, wybierane na chybił trafił, by zabijać czas, nic nie robiąc. Wśród powszechnej apatii i unikania odpowiedzialności Leo odkrywa, że być może nigdy wcześniej nie zastanawiał się nad tym, czego naprawdę chce. Związek z dziewczyną Ana i jej najlepszym przyjacielem Mario wyznaczają rytm jego przemiany, aż w końcu musi zdecydować, czy dalej prowadzić takie samo życie, czy zmienić je, pójść za instynktem i przejąć inicjatywę.