Pan Jiang to szanghajski dandys, który mieszka samotnie w domu, stojącym od lat 30. XX wieku na straży pamięci o tym, co wydarzyło się w mieście. Teraz dom ma zostać zburzony w ramach planu rewitalizacji. Pewna kobieta zostaje jego lokatorką i usilnie zabiega o uwagę małomównego mężczyzny, aż ten w końcu otwiera usta i odsłania swoją wyjątkową filozofię oraz osobistą historię. Słowne potyczki między nimi i sceny rozgrywające się wokół domu sprawiają, że smutek przesączający się z życia Pana Jianga, naznaczonego przez chińską historię — Szanghaj w czasie wojny, okrucieństwo rewolucji kulturalnej, a teraz teraźniejszość — kładzie na filmie subtelny cień.