W wieku osiemdziesięciu dwóch lat Carrete chce spełnić marzenie, zanim zakończy karierę tancerza: wystąpić w wielkim teatrze w Nowym Jorku. Mimo niespożytego entuzjazmu zdrowie daje mu znać, że jego dni jako mistrza flamenco dobiegają końca. Jego sztuka uchroniła go przed głodem, a kina dawały mu schronienie przed zimnem w powojennej Hiszpanii. To właśnie na wielkim ekranie poznał podziwianego Freda Astaire’a, który stał się w jego wyobraźni niedoścignionym wzorem. Czekając na długo wyczekiwaną amerykańską przygodę, Carrete wspomina swoją przeszłość. Joaquín, jeden z jego synów, utalentowany gitarzysta, którego nadzieje pogrzebał pobyt w więzieniu, znów chce grać. Ojciec i syn próbują odnaleźć się na nowo, a miraż gigantycznych wieżowców znika, odsłaniając rzeczywistość.