Kiedy ich miasto zostaje oblężone, życie grupy zwykłych ludzi wywraca się do góry nogami, zmuszając każdego z nich do podjęcia niemożliwych wyborów w dążeniu do przetrwania w strefie wojny. Ciała i umysły są w równym stopniu atakowane; a zwykli ludzie muszą liczyć się z głodem, niewystarczającą opieką medyczną, snajperami i wybuchami bomb, żyjąc dalej, szukając przyjaźni, miłości, bliskości i przyjemności palenia papierosa. W pewnym momencie niewielka grupa kinomanów, ukrywająca się w osiedlowym wypożyczalni filmów, staje przed moralnym dylematem: czy spalić wypożyczone i cenione filmy, aby się ogrzać. Psychiczny wpływ oblężenia jest odważnie wyrażony napisem na drzwiach jednego z bohaterów, który brzmi: „Nie widzę swojego życia poza granicami oblężenia. I nie widzę końca oblężenia poza granicami mojego życia”.