Rozważania nad tezą Keatsa, że „gdy człowiek potrafi pozostawać w niepewności, tajemnicach i wątpliwościach, nie domagając się z rozdrażnieniem faktów i rozumu… poczucie Piękna przezwycięża wszelkie inne względy, a raczej je unicestwia”. Żyjemy w epoce sprzeczności i niepewności, a nikt nie potrafił z większą finezją ujmować ich wizualnie i godzić ze sobą lepiej niż Vincent Grenier, któremu zadedykowano ten film — wraz z pewną dozą szaleństwa.