Bohaterowie pobrali się na krótko przed wybuchem wojny. Latem 1941 roku Grigorij wyruszył na front, został ranny i ewakuowano go wraz ze szpitalem. Próby odnalezienia męża nie przyniosły rezultatu. Tamara pojechała na front jako instruktorka medyczna, następnie ukończyła szkołę artyleryjską i została dowódcą plutonu. Później dowiedziała się, że Grigorija znaleźli wieśniacy i że, zmieniwszy przysięgę, pozostał, oczekując na nadejście Armii Radzieckiej. Uświadomiwszy sobie swój błąd, Grigorij zrozumiał, że winę może odkupić tylko krwią — i dotarł na front, nie bojąc się już śmierci. Wkrótce Tamara otrzymała zawiadomienie o jego śmierci. Po wojnie ponownie wyszła za mąż i była szczęśliwa, jak wielu ludzi w latach powojennych. I tylko niespodziewany powrót Grigorija na pewien czas sprawił, że zwątpiła w prawdziwość tego szczęścia.