W serii surrealistycznych cyfrowych winiet dwie dzikie wróżki uczestniczą w coraz intensywniejszym rytuale erotycznym. Za pomocą lirycznej poezji i onirycznych obrazów film mitologizuje homoseksualną praktykę „cruisingu” — potajemnych kontaktów seksualnych w przestrzeni publicznej. Zestawia ten queerowy zwyczaj z pradawnymi, ogólnoeuropejskimi opowieściami o obrzędach wróżek, a krąg wróżek — mityczny portal do zaświatów — utożsamia z rzeczywistymi, liminalnymi przestrzeniami, w których historycznie odbywał się cruising. Te zmysłowe, magiczne spotkania rozgrywają się pomiędzy światami. W przestrzeniach jeszcze nieodzyskanych w pełni przez naturę, ale już niebędących domeną człowieka; nawiązując zarówno do dawnych wierzeń, według których kraina wróżek znajdowała się gdzieś pomiędzy światem ludzi a dziką przyrodą, jak i do historii queerowej seksualności, często spychanej na margines społeczeństwa.