Kiełkowanie. Na pustych działkach, wśród łomotu dochodzącego z nieustannie wznoszonych budynków, między ścianami z granitu i cementu oraz zardzewiałej blachy, porośniętej mchem i odwiedzanej przez koty; na zboczu między torami kolejowymi a rzeką, tuż przy ruchliwej autostradzie, naprzeciw stacji metra, wyrastają ogrody warzywne. W tym mieście dzień po dniu, niezmiennie powtarza się choreografia odwiecznych gestów związanych z uprawą ziemi. Sianie, kopanie, zbieranie plonów, podlewanie, jedzenie, rozmowy, odpoczynek i powrót następnego dnia. Najdłuższy dzień w roku przynosi S. João i nikt nie idzie spać, ale wraz ze wschodem słońca dyskretne gesty oporu zaczną się na nowo.