Artystyczna wizja fenomenu w historii Hiszpanii, którego reperkusje odczuwalne były w Europie i na Zachodzie: wygnania 2895 republikańskich dzieci do Związku Radzieckiego w wyniku hiszpańskiej wojny domowej; niemieckiej inwazji na ZSRR podczas II wojny światowej; 19 lat spędzonych w ZSRR aż do powrotu do Hiszpanii (1937–1956). Dzieło ma również charakter autobiograficzny, ponieważ autorka powraca w nim do wspomnień swojej matki i ciotki, które należały do tej grupy dzieci.