W 10. rocznicę zamachu na króla jego stroniąca od ludzi wdowa, królowa, przybywa, by spędzić noc w zamku Krantz. Stanislas, młody anarchistyczny poeta, który chce ją zamordować, wchodzi do jej pokoju, ranny; wygląda dokładnie jak zmarły król, a królowa ukrywa go, zamiast oddać go w ręce policji. Widzi w nim pożądane ucieleśnienie własnej śmierci i nazywa go Azraël. Rozwija się między nimi niejednoznaczna miłość, łącząca ich we wspólnej próbie przechytrzenia intryg dworskich polityków, których reprezentują Comte de Foëhn, szef policji, i Édith de Berg, towarzyszka królowej. Aby pozostać wiernymi swoim ideałom i sobie nawzajem, królowa i Stanislas muszą odegrać swoje role w osobliwej, prywatnej tragedii, której świat nigdy nie zrozumie.