Częściowo symfonia miasta, częściowo film eksperymentalny, a do pewnego stopnia fikcyjny dokument. Seria obrazów ukazuje centrum Santiago nocą, odtwarzając ślady nieobecnej, anonimowej postaci. Różne głosy z offu próbują opisać tę osobę za pomocą niepowiązanych ze sobą historii, często sobie przecząc. W efekcie powstaje niejasny portret nieobecnego mężczyzny. Jest on obcym, uosabiającym postać z niższych warstw społecznych, zakorzenioną w głębinach chilijskiego społeczeństwa. Pragnienie sprawowania władzy nad innymi, wyrażane poprzez różne formy przemocy.