Codziennie, wcześnie rano, Oidinoy idzie do wiejskiej szkoły, głośno oznajmiając wszystkim, że na pewno będzie się dziś uczyć. Niestety Oidinoy nie osiągnęła jeszcze wieku szkolnego. Za każdym razem nauczyciel wyprowadza więc uparcie domagającą się przyjęcia dziewczynkę z klasy, cierpliwie tłumacząc jej, że powinna przyjść w przyszłym roku, gdy trochę podrośnie, a wtedy na pewno zostanie przyjęta do szkoły. Oidina, mądrzejsza niż wskazywałby jej wiek, wykazuje niezwykły talent we wszystkim: szyje lalki, gra na skrzypcach, tańczy i śpiewa. Najbardziej zdumiewające jest jednak to, że nocą nad wioską Dune wciąż pojawiają się niewytłumaczalne, fantastyczne wizje. Tylko dziadek Ehson-buwa wie, że na gwiaździstym niebie odbijają się marzenia jego ukochanej wnuczki.