Siti Zubaidah jest adaptacją XIX-wiecznego poematu „Syair Siti Zubaidah Perang Cina”. Opowiada o Siti Zubaidah, żonie sułtana Zainala Abidina, która zostaje bezbronna, gdy chińska cesarzowa bierze jej męża jako zakładnika. W końcu sprzymierza się z księżniczką Rukią z Yunnanu, która uciekła z własnego pałacu, obawiając się napaści seksualnej. Biorą sprawy w swoje ręce: przybierają męskie tożsamości i prowadzą kampanię wojskową przez Chiny, by uratować sułtana. Film w reżyserii B. N. Rao, z Marią Menado w roli głównej, wyprodukowany przez Cathay, czerpał z dwóch ówczesnych nurtów: języka filmowego i stylów kostiumów kina malajskiego oraz chińskich filmów wuxia, tworząc wyobrażoną rzeczywistość łączącą obie kultury wizualne. Pod warstwą rozmaitych strojów, zbroi, dodatków i makijażu noszonych przez bohaterów kryje się opowieść o przyjmowaniu nowych tożsamości, by przezwyciężyć przeciwności, wymierzyć sprawiedliwość i dokonać zemsty.