Haya jest przekonana, że umrze przed trzydziestką, więc tak właśnie żyje — głośno, lekkomyślnie, bez żadnych filtrów i bez hamulców. Potem jeden z jej wyczynów kończy się źle i trafia na ostry dyżur... prosto na Youssefa. Kardiochirurga. Spokojnego, opanowanego, żyjącego według harmonogramu. Pod każdym względem jest jej zupełnym przeciwieństwem. Oczywiście postanawia, że to jej przeznaczenie. To, co następuje później, jest chaotyczne, zabawne i odrobinę absurdalne — neonowe noce, dziwne rytuały, chwile, których nie da się zaplanować. Jej odliczanie wciąż trwa. Jego mury zaczynają pękać. A gdzieś pomiędzy tym wszystkim oboje zaczynają sobie przypominać, co to właściwie znaczy czuć, że się żyje. Historia miłosna dla każdego, kto kiedykolwiek czuł, że jest go zbyt wiele.