Październik 1941 roku. Osiemnaście miesięcy po zajęciu Francji przez wojska niemieckie młodzi komuniści z ruchu oporu zastrzeliwują oficera armii niemieckiej. W odwecie Hitler domaga się śmierci 150 Francuzów, jako „kary”. Wśród wyznaczonych na śmierć mają przeważać młodzi mężczyźni, którzy rzekomo podzielają przekonania polityczne zamachowców. Większość z nich zostaje wybrana spośród więźniów obozu internowania dla przeciwników okupacji; 35-letni francuski urzędnik administracji wiejskiej otrzymuje rozkaz wskazania ofiar. Choć proboszcz apeluje do ich sumienia i poczucia moralności, zarówno niemieccy wojskowi, jak i ich francuscy pomocnicy ślepo wykonują rozkazy.