Trzydziestosekundowe ujęcie wykonane w ruchu, zbliżające się nocą do wielkiego drzewa, przebiegające pod nim i oddalające się od niego, zostaje wyabstrahowane poprzez spowolnienie oryginalnego materiału do 360 minut, przez co ruch w ujęciu staje się niedostrzegalny gołym okiem. „Chciałem podważyć wszystko, co konwencjonalnie uznaje się za kino, i ujawnić napięcia między obrazem statycznym a ruchomym, bezruchem a ruchem, przestrzenią a czasowością, tym, co postrzegalne, a tym, co niepostrzegalne”. — Scott Barley