Po odbyciu kary w zakładzie poprawczym wolność odzyskanego przestępcy kojarzy się głównie z korytarzami niemieckich urzędów. David próbuje nadać swojemu życiu strukturę, ale frustracja i apatia szybko wypierają dobre intencje napiętnowanego byłego więźnia. Zbyt dużo czasu spędzanego ze starymi przyjaciółmi podczas zimnej, mokrej zimy, skrzynka pocztowa pełna irytującej korespondencji i ciągły brak pieniędzy wkrótce sprawiają, że nastolatek wraca do dawnych nawyków. „Dobre życie” jawi się jako abstrakcyjna idea, która zdaje się nie być przeznaczona dla niego i jego przyjaciół.