Jiuxiangiao, niegdyś miejsce narodzin chińskiego przemysłu technologicznego, jest dziś „dzielnicą nędzy” przeznaczoną do rewitalizacji. Mieszkańcy wspominają, jak w latach 50. XX wieku okolica przekształciła się w nowoczesną dzielnicę elektroniki w ramach pierwszego chińskiego planu pięcioletniego rozwoju społeczno-gospodarczego. Przy wsparciu Związku Radzieckiego fabryki rozpoczęły produkcję pierwszych chińskich wielkoskalowych komputerów własnej konstrukcji oraz central telefonicznych. Hongxia powstało jako część sieci udogodnień, obejmującej salę balową i salon gier, które miały wzbogacać życie kulturalne robotników. Przy fabrykach działały żłobki, a baseny i kino były bezpłatne lub kosztowały najwyżej pięć centów. Gdy rozmówcy opłakują utratę tych usług, deweloperzy już pukają do drzwi. „Zburzyć to miejsce i postawić wieżowce — aż serce mi pęka!” — żali się Wei Guotian, były kierownik teatru.