Chodzi tu o wydobycie całego humoru, jaki kryje się w zostaniu rodzicem po raz pierwszy w wieku czterdziestu pięciu lat... Ale też o obywatelską postawę, szacunek dla inteligencji, wagę słów, ciężar własnego „ja”, triumf „ja”, a potem trochę o Henri Richardzie i ludziach, którzy mówią „odpukać w niemalowane”. Pełen pasji monolog o życiu i sztuce życia.