Itä-Pasila, surowa dzielnica pełna betonowych bloków, biurowców i różnorodnych mieszkańców, znajduje się w centrum eksperymentalnego filmu Anu Pennanen, łączącego dokument z sekwencjami fabularnymi. Ten w większości pozbawiony dialogów film, ze ścieżką dźwiękową opartą na I Symfonii Jeana Sibeliusa, ukazuje wschodnią część helsińskiej dzielnicy podzielonej na pół torami kolejowymi. Mieszkańcy Itä-Pasili wspominają codzienne życie w ukochanej części miasta, a ich myśli są przekazywane widzom za pomocą tekstu wyświetlanego na ekranie. Dla niektórych Itä-Pasila przypomina szare i przygnębiające baraki, dla innych jest jednak cenionym domem, pełnym dobrych wspomnień.