Powrót do korzeni Castor et Pollux, tragedii lirycznej Jean-Philippe’a Rameau, wystawionej po raz pierwszy w 1737 roku w Académie royale i inspirowanej mitologiczną opowieścią o Bliźniętach. Rzadko wykonywane w oryginalnej wersji — partyturę przerobił sam Rameau w 1754 roku — to śmiałe dzieło opiera się na kontrastach i ekspresji, czego przykładem jest słynna aria „Tristes apprêts”. Śpiewa ją Télaïre, opłakująca śmierć narzeczonego Castora, który zginął w bitwie, zanim jego brat bliźniak Pollux zstąpi do Podziemi, by poprosić ojca, Jupitera, o przywrócenie go do życia. Choć opera ta sławi braterską miłość, jej prolog stawia przed reżyserem Peterem Sellarsem zasadnicze pytanie: jak powstrzymać wojnę oraz towarzyszącą jej nienawiść i urazę?