Dreaming Is Not Sleeping to eseistyczny film introspektywny, badający związki między pamięcią, istnieniem i czasem, opowiadany przez widmowy głos przemierzający starożytne ruiny. Film rozważa percepcję, jasnowidzenie oraz to, czy teraźniejszość można dostrzec przez pryzmat pamięci, zacierając granice między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Wędrując po niszczejących budowlach, głos snuje refleksje nad przemijalnością człowieka i jego oporem wobec upływu czasu. Sceny z poprzednich wcieleń ukazują uniwersalne ludzkie doświadczenia. Film kończy się rozważaniami nad istnieniem, świadomością i dążeniem ludzkości do nadawania sensu w obojętnym wszechświecie, skłaniając widzów do refleksji nad własnym miejscem w czasie i pamięci.