Bohaterem jest młody mężczyzna mieszkający w mieście. Jest wrażliwy, melancholijny i skłonny do marzeń. Nie potrafi wyrazić swoich uczuć kobiecie, którą kocha. Wszystko wydaje się uwikłane w sieć, niezależnie od tych postaci. Nie potrafi nawet odróżnić swojej zdolności do miłości od stłumionych, namiętnych pragnień. Jest więc zagubiony i, kierując się swoimi ideałami oraz moralnością, żyje poza własną epoką, nieuchronnie cierpiąc. Nieustannie krytykuje samego siebie. Śni o tym, czego mu brakuje, i o swoich ideałach. Marzenia doprowadziły go do świata braku porozumienia. Stłumiona namiętność, połączona z samokrytycyzmem, sprawiła, że znudziło mu się życie. Teraz na każdym kroku oczekuje czegoś wyjątkowego.