W Open Call relacja między sztuką, ludźmi a gminą zostaje wystawiona na próbę. Artysta otrzymuje zlecenie stworzenia dzieła sztuki z okazji jubileuszu miasta. Metodą jest „partycypacja”, dlatego do projektu dołącza grupa mieszkańców Oslo. Ich zadaniem jest opracowanie i zaprezentowanie własnych propozycji artystycznych zgodnie z zasadami „zaufania, kreatywności i radosnej współpracy”. Wspólnie grupa ma dojść do porozumienia w sprawie najlepszego dzieła dla miasta. Projekt przeradza się w tragikomiczną dystopię, gdy artysta próbuje zadowolić zarówno miejską biurokrację, jak i różnorodną publiczność.