Wąż wędruje przez senne cyfrowe krajobrazy, a także przez nieruchome obrazy amazońskiego lasu deszczowego, w narracji o cyklicznym powtarzaniu czasu, którego istnienie podsuwa sen węża. Film opowiada radykalną fantazję o możliwości cielesnej i czasowej przemiany, do której dochodzi w wyniku spotkania z wężem Boitatá, żywiącym się oczami. Po zjedzeniu ich tak wielu wąż zamienia się w żywy ogień. Ludzie, którzy spojrzą mu w oczy, ulegają nieodwracalnej przemianie.