Alexandra Hernandez jest dzieckiem morza. Śpiewa o Saint-Pierre-et-Miquelon, małym archipelagu u wybrzeży Nowej Fundlandii, francuskiej enklawie na kontynencie amerykańskim. Morze, wiatr i mgła przenikają jej teksty, które opowiadają o miłości w otoczeniu wszechobecnej natury. Zabiera nas z powrotem do miejsc, które zaludniały jej dziecięcą wyobraźnię, na mały archipelag, gdzie wszyscy się znają, a nieznane rozbrzmiewa w wietrze smagającym wyspy.