Jedno z najbardziej osobistych dzieł Matthew Lax łączy dwie uzupełniające się analizy relacji między psami a ludźmi. Czerpiąc z dorastania jako jeden z czworaczków w rodzinie zajmującej się hodowlą psów, film splata oryginalne materiały z rodzinnymi archiwaliami, by przyjrzeć się hodowli zwierząt, zachowaniu psów oraz ludzkiej skłonności do naśladowania psów poprzez kink. W drugiej części poszerza analizę o zachowania stadne i dynamikę dominacji, uległości, zaufania oraz zgody — zarówno w relacjach człowiek–pies, jak i w ramach pup play. U podstaw narracji leżą miłość, więź i osobista strata, gdy Lax przygląda się swoim intymnym relacjom z psami, które kochał i które utracił.