Toshiko nie zostało wiele czasu. Chce jak najlepiej wykorzystać go, póki może, i udaje się do miejsca, które uważa za swoją prawdziwą ojczyznę, darząc ją wielką nostalgią i podziwem. U boku męża zachowuje zaradność i nie traci ducha, może jednak jedynie ubolewać nad upływem czasu i nad tym, co stanie się z każdym i wszystkim, co kocha.