Trzydziestoosiemletnia Alice całe dnie przesypia. Praca na nocnej zmianie w ośrodku rehabilitacyjnym stanowi dla niej usprawiedliwienie zmęczenia i emocjonalnej apatii. Yigal, mąż Alice, czuje się samotny i dręczony jej chłodnym stosunkiem, a jego gniew stopniowo narasta. Eli, jej dziewięcioletni syn, rozpaczliwie pragnie jej miłości. W ośrodku rehabilitacyjnym mieszka trzydzieści młodych kobiet, które przeżyły kryzys emocjonalny. Alice woli ograniczać kontakty z dziewczętami do minimum i wykonuje jedynie podstawowe obowiązki: rozdaje leki, nadzoruje posiłki i pilnuje pory prysznica. Po zgaszeniu świateł Alice spotyka się ze swoim kochankiem, Yoelem. Na wąskim pojedynczym łóżku budzi się namiętność do innego życia albo do tego, co mogło się wydarzyć.