Pod koniec lat 60. Emilio Sidoti, nauczyciel szkoły podstawowej w Albisoli, postanowił nakręcić ze swoimi uczniami kilka filmów, by rozwijać ich krytyczne spojrzenie w ramach swobodnej i radykalnej drogi ekspresji. Tak narodziło się „Cinema dei ragazzi”, pierwsze we Włoszech doświadczenie łączenia szkoły i kina. Powstało w jego ramach ponad dwadzieścia filmów, wszystkie nakręcone w formacie Super8, a większość z nich dzieci w całości napisały, wyreżyserowały i zmontowały. Wychodząc od materiałów z tamtego okresu, film zestawia to wyjątkowe doświadczenie z teraźniejszością: dzieci sprzed lat, dziś już dorośli, opowiadają o tym, jakie wrażenie na nich wywarło.