W latach 70. niewielka grecka wyspa stała się symbolem nadziei, wolności i swobody wyrażania siebie. Mykonos było „rajem na ziemi” i dla niektórych nadal nim jest. Wyspa stanowiła azyl dla miłości pozamałżeńskiej i queerowej podczas dyktatury junty wojskowej, która rządziła Grecją w latach 1964–1974 po zamachu stanu; był to reżim zdominowany przez patriarchat, w którym samo wypowiedzenie słowa «gay» na ulicach Aten mogło zostać uznane za przestępstwo. W ogólnie konserwatywnej Grecji włoski przedsiębiorca Pierro Aversa, legendarna postać europejskiego queerowego high life’u, otworzył gejowski bar, w którym atmosfera i zabawa były ważniejsze niż zysk. Stworzono tam swobodną, zamkniętą przestrzeń, gdzie można było dać wyraz zakazanym pragnieniom; jednak w filmie nie przedstawiono jej wyłącznie przez idealistyczny pryzmat – jak przyznają miejscowi, wiele osób zmarło w narkotycznym szaleństwie, a wiele dzieci również przepadło.