Ardi to 21-letni kinoman, który szczyci się odpornością na indonezyjskie horrory. Poznaje Kittiego, ambitnego producenta filmowego, oraz Rossiego, dyrektora kreatywnego pracującego nad nowym projektem. Ardi wyraża pogardę dla lokalnych horrorów, które uważa za kiepsko zrealizowane i nadmiernie polegające na tanich jump scare’ach. W wywiadach i rozmowach z przyjaciółmi, także podczas wspólnego oglądania horrorów, wyraźnie widać jego arogancję i sceptycyzm wobec tego gatunku. Przyjaciele rzucają mu wyzwanie: ma obejrzeć fragmenty jednych z najbardziej przerażających horrorów, by przekonać się, czy poczuje strach. Ardi pozostaje jednak niewzruszony każdym z pokazanych fragmentów i nadal kpi z tego, że gatunek ten mógłby go przestraszyć. W miarę rozwoju filmu jego podróż staje się nie tylko próbą zmierzenia się ze strachem, lecz także humorystyczną eksploracją jego własnych uprzedzeń i natury horroru we współczesnym kinie indonezyjskim.