Podpisanie porozumienia pokojowego między rządem Kolumbii a partyzantami FARC w 2016 roku doprowadziło do powstania Jednostki Poszukiwań Osób Zaginionych. Odnajdywanie i identyfikowanie zaginionych uznano zatem za niezbędne do odbudowy narodu, którego tożsamość kształtują osoby zaginione. Ten eksperymentalny esej przeplata trzy historie: historię reżyserki rekonstruującej życie zmarłej kobiety transpłciowej poprzez film; intymne studium rodziny filmowca, która również zajmowała się zaginionym krewnym; oraz zeznania patolog sądowej Karen Quintero. To formalnie nieustanne dzieło znajduje fascynującą równowagę między tym, co osobiste, a tym, co polityczne, dodając konceptualne refleksje na temat struktury regionu, kartografii i niewypowiedzianych traum współczesnej historii Kolumbii.