W 1938 roku rosyjski teoretyk literatury Mikhail Bakhtin ukuł termin „chronotop”, by opisać rolę, jaką czas i przestrzeń odgrywają w literaturze. W 1985 roku amerykański astronom Carl Sagan zeznawał przed Kongresem na temat zagrożenia, jakie zmiany klimatyczne stanowią dla życia na Ziemi, oraz potrzeby współpracy rządów całego świata, by stawić czoła temu problemowi. A co, gdyby teoria literacka Bakhtina odnosiła się do dyskursu naukowego, a środowisko naturalne od 1985 roku w przyszłość wyznaczało czas i przestrzeń opowieści?