Miał swój najsłodszy sen. Niewyraźne obrazy z czasów, gdy był chłopcem, a jego rodzice jeszcze żyli. W tle zaczyna rozbrzmiewać stara piosenka, nadając postaciom jego rodziców wyraźne kształty. Ale on nie śni. Nie śpi. Muzyka rozbrzmiewa w jego głowie… K. ma 40 lat i mieszka samotnie. Ta piosenka to jego jedyna szansa, by pamiętać rodziców. Mija czas, a K. coraz bardziej zatraca się we wspomnieniach, odkładając własne życie na później.