Szesnastoletnia Hattie spotyka się z przyjaciółmi, zakochuje i w pełni korzysta z życia w Londynie. Z okazji ostatniej operacji w Great Ormond Street Hospital, mającej leczyć jej wrodzony rozszczep kręgosłupa, zrobiła sobie pierwszy tatuaż i postanowiła pofarbować włosy na intensywny niebieski kolor. W tym krótkim dokumencie Hattie odważnie dzieli się dotychczasowymi doświadczeniami dorastania, zadając pytania o to, jak postrzega ją świat i jak sama siebie widzi. Świętuje i stawia czoła wyzwaniom związanym ze swoim schorzeniem, eksperymentując i podejmując śmiałe ryzyko, tak jak inne dziewczyny w jej wieku. Szczery obraz dorastania i niepełnosprawności.