W 2012 roku, podczas zdjęć w szpitalu Saint-Louis w Paryżu, Sophie Brudieu poznała Mahmouda, ofiarę egipskiej rewolucji. Oślepiony w wyniku obrażeń twarzy, został sprowadzony do Francji na leczenie dzięki pomocy organizacji humanitarnej. Brudieu filmowała go przez kilka miesięcy — aż pewnego dnia zniknął. Jego nagła nieobecność staje się początkiem cichego poszukiwania zaginionego życia. Łącząc ujęcia obserwacyjne, wiadomości głosowe i intymne spojrzenie, Light of my Eyes zgłębia, co znaczy patrzeć oczami drugiej osoby, oraz skłania do refleksji nad pamięcią, odmiennością i możliwością solidarności w obliczu nieobecności.