Leonid Pleszczew wrócił z wojny niewidomy. Wbrew swojej woli stał się osobą zależną od innych. Topi smutek w niepohamowanym pijaństwie, dręcząc tym samym żonę Mariyę i nastoletniego syna Lyonkę. Mariya w końcu postanawia zabrać syna i wyjechać na Ałtaj, lecz chłopiec ucieka i wraca do ojca. Wspólnie wiodą na wpół nędzną egzystencję, dopóki z wojska nie wraca Grigoriy Shalagin, wieloletni przyjaciel Pleszczewa. To on budzi w Leonidzie uśpione poczucie własnej wartości i dumę żołnierza. Odkładając litość na bok, pomaga mu wrócić do pracy.