Film Walk jest być może absolutnym szczytem tego nurtu performansów projekcyjnych, w którym projektor traktowany jest dosłownie jako instrument. W tej pracy, której forma zmieniała się na przestrzeni kilku lat, Lee przeciąga taśmę 16 mm wyłącznie przez głowicę dźwiękową projektora ustawionego na boku, omijając jego kanał. Taśma ma perforację po obu stronach, co oznacza, że wzdłuż jej krawędzi biegnie drugi rząd otworów na perforację, tam, gdzie zwykle znajduje się ścieżka dźwiękowa. Przesuwając się nad głowicą dźwiękową, otwory te wytwarzają elektroniczne mruczenie lub — przy dostatecznym wzmocnieniu — nieprzyjemny, metaliczny zgrzyt przypominający dźwięk piły tarczowej. Lee ręcznie przeciąga taśmę przez projektor, szarpiąc ją i przepychając przez głowicę dźwiękową. Wynikające z ręcznego przesuwania taśmy przez Lee zmiany prędkości powodują gwałtowne zmiany częstotliwości i barwy dźwięku perforacji. (Jonathan Walley, Cinema Expanded)