Vertiginiczna, audiowizualna praca performatywna Phantom podejmuje temat powstania w Yeosu i Suncheon (1948), jednej z mrocznych traum historycznych Korei Południowej. Jego bezpośrednie następstwa (łączną liczbę ofiar szacuje się na 10 000) oraz długofalowe reperkusje — faktyczne ugruntowanie „czerwonej paniki”, czyli antykomunizmu — okazały się kluczowe, a raczej śmiertelne dla wielu ludzi, a także dla egalitarnej wyobraźni powojennej Korei Południowej. Fakt, że portrety w filmie nie przedstawiają rzeczywistych ofiar, lecz osoby sfotografowane później w tym samym regionie — zdjęcia te Lee zdobył w lokalnym zakładzie fotograficznym — dodatkowo komplikuje kwestię „rozpoznania”. Można więc pokusić się o stwierdzenie, że Phantom, próbując zachować te twarze w pamięci, paradoksalnie pomaga o nich zapomnieć, podobnie jak o historycznej traumie masakry. (Yung-Bin Kwak, Fireworks and Massacre in Grey (Spasmodic) Room)