Trubadur siedzi na skale obok swojej letniej rezydencji Sjösala w archipelagu sztokholmskim. Pisze nową balladę, gdy przerywa mu syn, Sven Bertil, mówiąc, że jakiś rozgniewany mężczyzna dobija się do ich drzwi. To wierzyciel Andersson, który przynosi kolejny niezapłacony rachunek, by dołączyć go do pozostałych. Trubadur ma dość problemów finansowych. Zakłócają spokój, którego potrzebuje, by pisać nowe piosenki, a bez nich nie może zarobić pieniędzy potrzebnych na opłacenie rachunków. Chcąc znaleźć spokój i natchnienie do pisania, podejmuje nagłą decyzję, by wyjechać do Buenos Aires. Telefonicznie przekonuje swojego wydawcę, by wypłacił mu z góry 7000 koron za jakąś przyszłą książkę. Na małym promie płynącym z wysp na morzu do centrum Sztokholmu Trubadur daje się ponieść wyobraźni i trafia do fikcyjnego świata swojego głównego bohatera, Fritiofa Anderssona. W jego rozmarzonych oczach rozgrywają się barwne sceny z różnych piosenek. W Sztokholmie spędza noc w gospodzie Gyldene Freden. ...