Mężczyzna i kobieta spotykają się po długiej, niewyjaśnionej rozłące. W miarę jak toczy się ich pełna napięcia, niejednoznaczna rozmowa, stopniowo poznajemy naturę wspólnej przeszłości. Film zrodził się z niezobowiązującej rozmowy między feministyczną pisarką i reżyserką Shameem Akhter a Masudem. Gdy Shameem opowiedziała o fabule feministycznego opowiadania, które napisała, Masud od razu zaproponował, by nakręcić na jego podstawie krótkometrażowy film. Shameem sama gra główną rolę kobiecą, a uznany aktor Pijush Bandhapadhyay wciela się w tajemniczego mężczyznę, który zjawia się u jej drzwi. Temat niezależnej, pracującej kobiety, utrzymującej rodzinę, był nowością w kinie Bangladeszu na początku lat 90. Odzwierciedlało to zmieniające się oblicze szybko urbanizującego się społeczeństwa, w którym przybywało wykształconych kobiet zarabiających na życie, a pod pewnymi względami nawiązywało do przemian ukazanych w klasycznym filmie Satyajita Raya Mahanagar z 1963 roku. W tym sensie Se było pionierskim dziełem w Bangladeszu, wyrażającym nowy feministyczny etos pokolenia lat 90.