Traumatyczne wydarzenie czasem powraca w zwyczajnych sytuacjach. Śmierć ryby budzi smutki całego życia. Wielkie straty Matki przybierają postać sobowtórów, które ciągną ją ku środkowi stawu, gdzie krystalizuje się jej depresja. Córka używa tańca, by ją powstrzymać, gdy słowa zdają się pozbawione znaczenia. Postać Czapli, zarazem symboliczna i zwyczajna, skłania dziewczynę, by zaakceptowała swoją bezsilność i odnalazła swoje miejsce.