Szkoła numer 2 nad jeziorem Biwa od ponad 40 lat opiekuje się dziećmi z ciężką niepełnosprawnością fizyczną. Inspiracją do nakręcenia tego filmu był remont starych, niszczejących budynków. Film łączy nakręcone na taśmie 16 mm sekwencje z dźwiękiem synchronicznym, ukazujące życie mieszkańców placówki i ich rodzin, z materiałami zarejestrowanymi na taśmie 8 mm w czasie zakładania szkoły oraz we wcześniejszych latach życia niektórych mieszkańców. Każdy z mieszkańców ma inną historię do opowiedzenia. Jeden z długoletnich mieszkańców postanawia opuścić placówkę i przeprowadzić się do bardziej niezależnego domu przejściowego założonego przez mieszkańców, czym niepokoi swoich rodziców. Inny mieszkaniec jest całkowicie uzależniony od respiratora i może porozumiewać się tylko za pomocą ruchów oczu. Wraz ze zmianą pór roku rozgrywają się niewielkie dramaty w szkole.