Ujęcia przedstawiające uśmiechniętego, noszącego okulary (jak można przypuszczać) zachodniego turystę, na tle znajomego rytmu przyspieszającego pociągu, który nabiera mocy, odjeżdżając ze stacji, nadają hipnotyzujący ton abstrakcyjnej, panoramicznej wizji japońskiego krajobrazu w stylu Ozu. Tworzą go linie energetyczne, przejeżdżające pociągi, tory kolejowe oraz łagodne zbocze z ukośnymi, spójnymi liniami dachów. Breer sprowadza istotę geometrii góry Fuji do kolażu ostrych kątów oraz zbiegających się (i rozchodzących) linii.