Lata 1941 i 1949 stały się tragicznym punktem zwrotnym dla tysięcy Łotyszy, których bez ostrzeżenia wywieziono w nieznane. Na obcej ziemi, w trudnych warunkach, starali się zachować człowieczeństwo, stworzyć nowe życie i wychować dzieci. Dzieci te dorastały daleko od ojczyzny, w obcym otoczeniu, w którym czuły się obco. Uczyły się obcego języka, żyły wśród nieznajomych i zadawały pytania, na które nawet dorośli bali się odpowiedzieć. Jednym z tych dzieci jest aktor Mārtiņš Vilsons, który urodził się na zesłaniu w rosyjskim obwodzie magadańskim, w rodzinie Zenty Vilsone i Rolandasa Čehovičsa. W tym dokumencie reżyserka Dzintra Geka przedstawia jego historię jako osobiste świadectwo losu zesłanych Łotyszy, ich poszukiwania tożsamości i powrotu do sprzecznej rzeczywistości.