Kiedy Susan Rennie przeszła na emeryturę po pracy akademickiej, wróciła do swojej pierwszej miłości — fotografii. Jej fotograficzne interwencje, pełne humoru i błyskotliwości, stanowią feministyczną krytykę konwencjonalnego kanonu historii sztuki i bezkompromisowe wyrażenie jej tożsamości jako starszej osoby queer. Efekty są smakowite, otwierają oczy i często bawią do łez.