Kukuaren Kanta ukazuje piękno małego miasteczka w Navarze, żyjącego w rytmie pór roku, na uboczu codziennego pośpiechu i w oczekiwaniu na koniec świata. Kręcenie filmu społecznościowego staje się pretekstem dla mieszkańców Lerga, „Cucos”, by sfilmować samych siebie z myślą o potomnych. Pieśni ku czci Dziewicy z Ujué, rytuały wiary, zsynchronizowane ćwiczenia aerobowe, praca w polu i rękodzieło czy wspólne przygotowywanie posiłku łączą się w teraźniejszości, ale wybiegają w przyszłość, gdy obraz stanie się śladem, pamięcią o wspólnym życiu. Między odpornością a inwencją kino buduje poczucie wspólnoty i przynależności.